Dag 6 himalaya uttarakhand

unnamed-4

uitlaat afgeknapt van onze robin

IMG_2824

van marijke gehad

FullSizeRender 12

ook van marijke gehad!

FullSizeRender 9

de tandarts wachten op zijn klanten op straat

FullSizeRender

robin was snel blij…

unnamed-1 unnamed-2 unnamed-3 unnamed-5 unnamed-6 unnamed-7 unnamed-8 FullSizeRender 3
unnamed-13 unnamed-14 unnamed-15 unnamedDag 6

Wakker om 6.30. begint goed ,geen wc papier…

Dus naar beneden en begint de eeuwige doorschuif cycles weer . De manager maakt een horige wakker die op de grond slaapt, die maakt weer een ander wakker maar moet eerst zelf naar de wc…enz enz . Na 5 dgn India is mijn darmkanaal dermate verzwakt dat ik wat onrustig word en de Indiërs vanzelf beginnen te rennen. Kom ik boven staat Fritz te douchen net zo lang tot hij ieder zandkorrel er af is en eindelijk was ik aan de beurt. Niet om te douchen want die was weer koud.

Vannacht was het een leven als een oordeel want de verbouwing gaat 24 uur door, nadat opgelost te hebben nog steeds kabaal. Ik zoeken waar het vandaan kwam en kwam  in de keuken uit waren 20 man een bruiloft voor morgen aan het voorbereiden en in de danszaal waren ze buffetten en andere voorbereidingen aan het treffen met 15 man. Had dus geen zin .

Zo meteen ontbijten en weg uit dit oord. Zal mij benieuwen waar we nu weer belanden of eigenlijk ook niet

18 uur himelaya- lohaghat/uttarakhand

Ik heb het koud,koud, koud! Met zomer handschoentjes kom er niet hier. Gelukkig had Marcel nog een paar thermo handschoen voor me en bleef dat tenminste even warm.

Vanaf Khutar reden we een tijgerreservaat binnen ,maar de tiger had geen honger, niet gezien gelukkig. Want uitgerekend hadden de mannen bedacht om een break te houden midden tussen het meters hoge olifantengras. En dat we geen lek reden was ook een wonder want het keienfestijn was weer ruim aanwezig. Het zal je maar gebeuren dat baghera net in de beurt is..

Toen we eruit reden doemde de himelaya voor is op. Prachtig! Van vlak land naar direct berglandschap en geen weg terug.

En ook direct begon de nurnenbergring, wat een circuit. 60km bochtjes  en bochtjes. We doen er ruim 2 uur over zo. Dan is de enfield op zijn best,want sturen kan je wel op zo een motor. Let op geen hoge snelheden want daar doet hij niet aan maar wel heerlijke trekkracht met dat grandioze koppel. Het hotel is eigenlijk niet kraakpand nummer 6 gelukkig. Alleen zijn er geen handdoeken ,pils en warmwater. Maar de hotellier Manuel is eten en pils aan het zoeken ergens en de boiler staat aan. Hopen maar dat het goed komt. Nu de handdoeken nog maar waar vind je die?? Friz word wanhopig, loopt ijsberend door de gangen en besluit om te gaan douchen. Maar weer een emmer douch en het gekanker is niet van de baan. Hij wil naar Canada toe naar de beschaving en weet ik wat hij allemaal bralt. Maar na wat gestuntel in de douche komt er water uit de douchkop die warm is en fritz weer blij. Het bier is inmiddels aangekomen dus de gelederen bedaren weer. Pff net op tijd!

Toen we vertrokken vanmorgen reden we weer over vlaktes met chaos stadjes en dorpjes. Langzaam begint er een nieuw fenomeen de overhand te nemen in de menigte; de tulleband! We naderen Punjab het land van de sikhs. De lange baarden  en het meters lange haar wat onder de gekeurde tulband verborgen zit blijft een sensatie om te zien. Barry komt met de oplossing om de loslopende koeien te ontwijken; er zit geen achteruit op?! Onderweg krijgen we weer een splitsing ( bij Katima) en toevallig waren we in nowtime omsingeld door die gasten. Niks engs aan als je ze maar niet boos maak denk ik zo maar.

Het is nog steeds ijs en ijskoud. Het woord kachel moeten ze nog uitvinden hier.

22 uurHet was duidelijk wie de als laatste gedoucht heeft want die had geen warm water. Dus de massa moordenaar, Robin en ikzelf zijn verkleumd .Robin belt zijn moeder en kan haast net bellen zo koud heet hij het. We hebben hem net moeten ontdooien met warm water want zijn voeten waren op de tegels vast gevroren. Als je hart zoiets  aankan overleef je alles. Maar als hij gevallen was in de douch was hij in 36 stukken gebarsten zo stijf bevroren was hij..Kom ik beneden in in balzaal van wit marmer die leeg is en in de hoek zitten mijn kameraden om een brander op een gasfles of feyenoord –Ajax uitgezonden word. Het word wel iets warmer en de hotelier heeft budweizer gehaald en eten smaakt prima. De keuken is staat buiten langs de kant van de weg en Manuel rent het vuur uit zijn schenen om de hongerige friezen tot bedaren te brengen. Zelfs Ruud vraagt zich verbaasd af  die mensen in die adobe hutten het warm kunnen krijgen.

Er word nu vergadert over of we verder gaan de bergen in en vast vriezen of de warmte opzoeken…ik vind alles goed hier.Gezien de staat van onderkoeling van de helft kan ik wel inddenken wat er besloten word. Ik leg in bed met mijn regenpak aan en manuel had het al door dat we het koud hadden en kwam redelijk schone dekens brengen. Het zijn zulke lieverds die indiers…

case

 

You may also like...

1 Response

  1. Erik van Haaren schreef:

    Rangers,

    vandaag sprak ik Ans de Wit. Ik moest, ook namens Ares, de hartelijke groeten overbrengen. Dus bij deze! Hou jullie zelf heel en geniet van het avontuur!
    mzzl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *