Dag 3 koffers terecht!

zat 17.30 uur  Kathmandu airport

koffers terecht!

Het was weer als een van de acht loeren naar de lopende  band en halverwege kwam Mike zijn bagage aan. Mijn plunje baal kwam omdat hij er als eerste ingegaan is in Amsterdam er als laatste uit. Dus de spanning werd net als bij mies Bouman tot het laatste moment opgevoerd. Ik dacht dat ik wel wat hebben kon maar hier word toch echt knap onrustig van. Blij als kleinkinderen liepen we het vliegveld uit naar een taxi die ons naar de grens met India brengt; Lumbini. De rit zal niet leuk zijn omdat de duisternis is ingevallen en het pikzwart donker is. De driver heeft kattenogen gelukkig en ziet nog steeds alles…..Van rustig rijden is geen sprake ondanks de olie crisis. Het is bij lange na niet zo druk als voor de crises maar nog is het chaos.

De driver verteld over alle  ellende ,het politieke gekrakeel, de corruptie etc. Over bijv.  de chinees aanbied om een weg en een oliepijp aan te leggen voor aanvoer van alles. Dit zal nooit gebeuren want de Indiër betaald de regering van Nepal en de chinees niet. Die hebben tegenwoordig vuurpelotons voor corrupte politici.

De auto is gelukkig geen alto en we kunnen redelik zitten. De rit is onrustig, lantaarnpalen bestaan niet en het licht wat er wel is van tata trucks die recht op je af komen en op het laatste moment  opzei gaan. Het is een aan een gesloten rij trucks richting de grens..

Verder was het een dag van uitzingen en wachten en hopen maar dat alles aankwam. Kathmandu blijft toch een gezondere stad om door te slenteren, het kost weinig en we besloten maar om het op een inkopen te zetten voor onze meiden thuis, Voor  ons is weinig te koop dus gaat het vermogen naar de plaatselijke middenstand die zal weinig verdient zal hebben want we konden afdingen tot bodem prijzen daar we de enige White face waren.  Ze doen het ook zelf want ze beginnen met een te hoge inzet en eindigend met onder de normale waarde uiteindelijk met meester onderhandelaar MVM

Triest was het aanblik van een totaal weggevaagde Durban square, maar het leven gaat door en er word mondjes aan voorzichtig begonnen met de weder op bouw.

Tijdens het wachten in onze luxe hoteltuin kreeg ik het op mijn heupen om een adres te vinden waar ze de bagage heen konden sturen. Dus de hotels opgezocht voor tel nummers en adressen maar geen tel nummers. Waar we dus uitkomen zal wel weer zonder toeristen zijn of warm water voor een douch. Mike stopte de speurtocht en deelde dapper mee dat alles goed kwam en verdomd hij had gelijk!

 

23 uur

We rijden door de terai van Nepal ( de laag landen) Het is vochtig en koel wat zich uit in zware mist flarden .In zo een mist flard kan zich plotseling een langzaam aan rijdende ,zwaar rokende onverlichte tata truck opdoeken. Je schrikt je het apezuur even en de reis gaat verder .Trouwens dat gaat toch al de hele weg zo want de wet van de straat is hier heel simpel; die het grootst is heeft voorrang en rijd dus midden op de weg…Een kort gedwongen ritje door de berm is lijf behoud hier en word niet  over gezeurd!

Mike ligt te maffen achterin en gaat zitten doet zijn ogen open en ziet en paar tata’s recht op ons af komen en gaat weer slapen, word gek van..  Hij zeurt wat over 8 –banen , dat een rit in zo een onding 3mn duurt een een paar euro kost. Nu zitten we al 6 uur in de achtbaan , moeten 180€ betalen en hebben het gehad inmiddels ,nog 65 km te gaan.

We rijden in een keer door en de driver word scherp gehouden door sultana en druivensuiker. Het wegrestaurant  heeft zijn intrede nog niet gedaan, vandaar. Hij rijd als een beest door  het verkeer het leuke is dat de rest dat ook doet… Om alle ellende nog meer te vergroten zet de driver de radio aan en worden we getrakteerd op indiaanse music gejengel…

Straatverlichting is nog niet doorgedrongen hier, het enigste licht wat je krijgt is van het grote licht van waar de trucks mee rijden. Nog een uurtje en dan zijn we er en is het auto rijden over. Aan de andere kant van de grens wachten onze trouwe enfield op ons. Lekker rijden langs de Himalaya op een rustig ronkende  oude Engelse lekbak met een koppel van een Harley zal deze helse trip snel uit mijn hersens verbannen; hiha!

 

Ps morgen een korter verhaal want dan geen tijdverspilling in een 4-wieler

 

case

You may also like...

2 Responses

  1. Joke schreef:

    Top!
    Nog ff, dan zijn jullie weer compleet!

  2. Astrid schreef:

    Als mike nu al zegt dat de terai in Nepal een achtbaan is, dan ben ik heel benieuwd hoe hij de verkeerschaos in India gaat verwoorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *