dag 17 vliegvelden

unnamed unnamed unnamed-7 unnamed-6 unnamed-5 unnamed-4 unnamed-3Dag 17

Zaterdag ochtend 5.21 30 januari 2016

Vliegveld ABU Dhabi

De kleurrijke Hindi en de sikhs zijn ingeruild voor dames gehuld in zwarte kaftans en de heren in smetteloos witte jurken.

Straks zijn we weer tussen de casueel geklede Hollands en zit de trip er definitief op. Nog een keer in het vliegtuig voor 8 uur en dan zijn we weer thuis bij onze meiden; lekker. Zopas zaten we als haringen in een ton tegen elkaar aangestapeld. Volgens Friso heeft een plof kip nog meer ruimte, zal wel crises zijn bij etihad.. Gelukkig is het vliegtuig niet vol en vliegen mijn vrienden voor het leven naar vrije plaatsen naast elkaar. Alles beter als met zijn vieren naast elkaar te zitten en vechten om een armleuning. Worden de stewardozen zo onrustig van…

Kan geen curry of rijst meer zien. In ieder geval zal ik zeker de stank van de steden niet missen. Straks nog een keer als mijn plunjebaal geopend word en de honden zich naar het einde van het huis snellen, zo een lucht komt eruit. . Iris ligt dan allang al kokhalzend over het aanrecht. Nee dat zullen we niet missen. Wat ik wel zal missen is het ongelofelijke straat leven met al zijn tafereeltjes en verschillende mensen. Al die ambachten die half op straat worden uitgevoerd als een tandarts of een smid en noem het maar op. Wat dat dat betreft is Holland een over geregelde saaie boel. Maar hoe lekker is het dat we in een opgevoed land leven waar je niet zomaar iets op straat gooit en zomaar iets kan eten waar je dat wilt. In India is dat vroegtijdige euthanasie. We werden langzaam al makkelijker met eten kopen op straat en waren vanzelf aan de beurt; de beriberi. Ook al keken we of het goed doorkookt was of gefrituurd, wie weet hoe oud het vet is. Was het van dit jaar of vorig jaar of dat jaar daarvoor..

 

En het verschrikkelijke wanhopige doorschuif systeem waar niemand verantwoording durft af te leggen. Zoveel ongeschoolde stomheid vind je nergens. Doen wat je opgedragen word en daar blijft het bij, een eigenwijze Indiër bestaat niet. Nu hebben wij wel de aller armste staten van india gezien, hebben we geslapen in rathole’s. Niet uit gezelligheid maar omdat er niks anders was daar. Alleen maar een prachtige omgeving en heel veel moterrij plezier adembenemende vergezichten en ander natuurgeweld.

In het zuiden is het rijker en schoner. Zelfs de top van de computer wereld huist in zuid India. Dus hersens genoeg. Volgens Leo kan 20% van de werkende bevolking de overige 80% dragen.

Het hoge noorden verkeerd gewoon nog in de middeleeuwen met open riolen en zijn eenvoud, wel met een tv en een Mobil maar daar blijft het bij. Er zijn niet eens kachels daar, de Indiërs zijn gewoon bikkelhard. Wij jammeren over koud water om te douchen of een vrieskast slaapkamer met hele dikke dekens waar je soep van kan koken. Wel altijd komen vragen of we meer soep gare dekens wilden. En niet met een man maar met zijn drieën dan. Een draagt een deken, een vraagt het en een legt hem neer. Als je het wild voeren ze het uit en gaan ze niet meteen weg maar blijven je eerst nog even aanstaren voor zolang wij dat kunnen velen. Op een moment weet je dat en dwing je ze direct naar buiten, een Indiër geeft niks om privacy. . Wij zijn van een andere planeet , volgens hun. Ze zien wat op de tv en plotseling verschijn je in hun leven. Net als het cola-chips ritueel iedere dag. Gewoon omdat de van der valk wegrestaurant gewoon niet bestaan. Eerst kijken naar datum want weggooien doen ze iets niet. Als we aankomen loopt het dorp uit en hebben we in now time 100man om je heen, en als we wegrijden het wegrijden worden we uitgezwaaid als half goden.

We zijn door wildparken heen gereden, en hebben niet zulke hoge bergpassen bedwongen. Kon gewoon niet omdat er al boven 3000m sneeuw lag en we heel thuis wilden komen. Ook was rajagstan heerlijk om zijn prachtig geklede dames en de heerlijke temperatuur. De steden zijn om over teslaan, je wilt er gewoon niet komen. Ze zijn te vuil en te druk. Alleen staan altijd de interessantste dingen daar, en moet je wel. Nepal was ook weer bijzonder met de verloren koffers die gelukkig wel kwamen. Met de schade aan de stad die alleen de echte oude gebouwen geraakt heeft. Dit is wat wij in vogel vlucht gezien hebben want we verlieten de stad in donker

Valpartijen vielen dan ook mee; 2x Robin en 1 keer Mike en de hamburger natuurlijk en half keer omdat het niet op de moter was maar van een stoel. Hij werd wakker met een zware buts op zijn hooft precies in de vorm van gorbarshov dus die heet nu ook zo.

Nog een verhaal;

Toen we hopeloos verdwaalde in een wildpark waar de tijgers gewoon los liepen reed ik achter Ruud aan. Voor het gemak namen we een weg in aanbouw en belanden we in het mulle zand. Rudi kreeg bakken met stofzand overheen en van de te langzaam rijdende rest en moest een worsteling houden om niet te vallen. Het was toen voor de eerste keer boven de 20graden, we reden nog met alles aan en je begrijp zijn gegoeds toestand. Ik lag slap van het lachen achter hem. Ik vertelde het tegen Robin die vertelde wat zij te horen kregen over de koptelefoon Robin, Mike en Ruud waren verbonden met een walkie talkie zodoende.

Kortom iedereen heeft een super trip gehad in zo een korte tijd. Maar de Indiër zullen we nooit begrijpen of doorgronden. Het kasten systeem, het conservatieve plattenland, het mystieke van alle geloven, de corruptie, het enorme verschil tussen rijk en arm, of er altijd iets broeit in die grijze massa, wat ik doe wel of ze stom zijn maar dat weet ik helemaal niet . Ik vertel maan wat ik zie niet wat ik weet ..het is niet te doen. Wij kunnen er iets van proeven maar daar blijft het bij. Dus nu lekker naar huis toe naar onze eigen wereld die we begrijpen en overzien. Onze fam. en onze kids heerlijk, maar of we volgend jaar weer gaan ik weet het nog niet….

 

Morgenochtend wakker worden zonder de jongens het zal wennen zijn. Geen robin meer die op het laaste nippertje binnenkomt en wazig gaat doen, en de regel neef wil uit hangen maar daar hebben we er al 10 van of mike de perfectionist en reisleider die meer eetlust heeft als 66 indiers en alles goed wil doen zonder verrasingen, of rudi de organisator met het grote hart als hij het ergens niet mee eens is het duidelijk maakt met volume, of Marcel de socialist die de mee gaant heid zelfe is en meeleeft met een ieder die er door heen zit en vooral goed kan rijden. , of Barre die iedere ochtend zingend binnen komt en nooit chagerijnig is en iedereen op zijn hand zet met zijn scherpe grappen, of Wild Hog Leo , de enige man op leren laarsen, en die nooit jankt en die de schijn hoog houd zonder te laten merken dat er de volgende dag een rustdag nodig is en mee gaat met de flow, of Friso de eigenzinnig eigenwijsheid die zich blijft verbazen over alle tegenstrijdighen, of alex die het beter weet en nooit gelijk heeft ook, of ikzelf de chaoot die zich loopt te verbijten over dat de groep een ander richting op wil, of Hamburger Gorbatsjof of die de kluts kwijt is en de hele trip met de uitdraai van de eerste dag op zijn tanktas reed en in de gaaten gehouden word om zijn gezondheid.

Maar als ik mag kiezen wat te doen of naast fritz zijn licht vlassig behaarde kont voorzien van puisten en de groep wildebrassen mag wakker worden en de hooftrol spelen in je eigenfilm of naast mijn Iris is de keuze snel gemaakt dacht ik zo

 

 

case

You may also like...

1 Response

  1. Astrid schreef:

    Respect voor jullie allemaal. Jaloers makend om te lezen over jullie trip.

    Ik wil jullie graag uitdagen om de volgende reis naar ladakh te gaan. Maar misschien ook niet want dat durven jullie vast niet.
    Even een voorproefje van een filmtrailer die jullie zeker kan bekoren: http://youtu.be/SldSSPxWMfk
    Riding solo on top of THE world. Waanzinnige film waarbij je echt het gevoel heb mee te reizen achter op de enflield.
    Als jullie het lef wel hebben dan ben ik bereid een piemel aan mijzelf vast te naaien om mee te kunnen en dan beloof ik als er water is dat jullie elke dag met warm water kunnen wassen.
    Tot later in ladakh!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *